นกยางขาวก้าวเดินเพลินเสาะหา เห็จมัจฉามาใกล้รีบใช้ปาก พุ่งจิกปลาคว้าไว้คาบไม่ยาก แต่ลำบากหากกินปลาดิ้นแรง เขาเป็นนกวิหคน้ำงามล้ำเหลือ มองไม่เบื่อเมื่อไรไม่หน่ายแหนง ขนสีขาวสกาวจัดทะมัดทะแมง นักล่าแห่งแหล่งน้ำคลาคล่ำนา ครั้นหน้าฝนดลใจให้จับคู่ ทำเจ้าชู้ชูเปียกลัวเสียหน้า ใครได้เห็นเป็นคุณบุญมีมา สวยสง่าน่าชมสมนกงาม ปากแหลมคล้ำดำเด่นแลเห็นชัด ขาดำจัดตัดนิ้วเหลืองเรืองอร่าม เมื่อเขาเดินเพลินไปให้มองตาม สง่างามยามเดินแสนเพลินตา