กาดาษ
อาจเป็นเพราะความรักของเธออยู่แสนไกล
เกินกว่าใจของใครบางคนที่จะค้นหา
อาจเป็นเพราะรักของเธอมีไว้ให้สำหรับคนที่อยู่ไกลตา
สำหรับฉันคนที่อยู่ตรงหน้าจึงได้รับแต่ความเย็นชาอยู่เรื่อยไป
แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็ยังรักเธออยู่เสมอ
แม้จะเป็นเพียงรักข้างเดียวที่ฉันแอบเก็บไปฝันเพ้อ..หวั่นไหว
รักที่มีแต่ความว่างเปล่า..ปวดร้าว..บางครั้งก็ยังแอบเหงา..เดียวดาย
ซึ่งฉันเองก็ไม่เข้าใจ..ไม่รู้ทำไม..ถึงยังเต็มใจที่จะรักเธอ
ทั้งทั้งที่รู้ว่าคงไม่มีวันนั้น..วันที่เธอจะหันมา
และฉันก็รู้ดีว่าตลอดเวลาใจเธอยังมีแต่เขาอยู่เสมอ
ถึงฉันจะทำดีอีกสักเท่าไหร่ก็คงไม่มีความหมายอะไรกับใจของเธอ
แต่ขอได้ไหม..ขอให้ฉันได้