ดาหลา & ปะการัง
ยามนี้หนอ.........
มองฟ้าที่มืดมิด
ใจลอยละลิ่ว
ปลิวไป ........ที่ปลายฟ้า
คิดถึงคนเคยชิด สนิทใจ
ป่านฉะนี้เธออยู่ดีหรือ ไฉน
จะรู้หีรือไม่ว่า ในหัวใจ.......
มันร่ำร้อง บอกว่า .........คิดถึง
เจ้าความคิดถึงนี่ร้ายกาจ
สุดแสนจะทนทาน
มันทำเรา ร้าวลึก ลึก ดิ่งลง ไป จริงๆ
ความหนาวเย็น เป็นตัวช่วย
ให้คิดถึงอย่างมากมาย
อยากจะเกลียดฤดูหนาว แต่ก็นะ
ไม่ร้ายเท่า หน้าฝนพรำ
เพราะ เวลา ฝนพรำๆ ยิ่งคิดถึงเธอ ร้อยเท่าพัน ทวี
เราห่างกันเพียงกาย..........แต่ใจใกล้
เพียงเพราะขอบฟ้าอยูไกล ลิบ ๆ เล่า
ถึงแม้นมีภูผา หนา มาขวางกัน
ไม่มีวันที่จะพราก ความรัก ภักดีเธอ
กำลังใจจากเธอ.
888
3
0
หน้าส่วนตัว
