ฉันเหม่อมอง สองตายาย ที่ชายน้ำ ความดื่มด่ำ บรรยากาศ สาดให้เห็น มือของตา กุมมือยาย ใต้จันทร์เพ็ญ เหมือนเฉกเช่น เป็นเช่นนี้ ไม่มีคลาย เงียบสงบ ความสงัด จัดความสุข ไร้ความทุกข์ ไร้สำเนียง ไร้เสียงเสาย จิตจดจ่อ ต่อดวงจิต ไม่คิดกลาย จนจันทร์อาย แอบหลบ เมื่อพบเจอ อยากถามตา ว่าเหนื่อยไหม ที่ได้รัก คอยปกปักษ์ รักมานาน วานเสนอ ทำอย่างไร รักษาใจ ได้นะเออ รักเลิศเลอ รักคงไว้ ไม่ร้างลา อยากถามยาย ที่ดำรง คงความรัก