ทนเคว้งคว้างเดียวดายสุดปลายฝัน เกินจักกลั้นคล้อยใจมิให้หมอง ขาดลงแล้วรอยเกลียวเคยเกี่ยวครอง ทุกข์สนองด้วยฤทธิ์ความผิดหวัง... หยาดน้ำตาไหลนองเปื้อมสองแก้ม ไม่อาจแย้มยอมรับกับความหลัง มอบความภักดิ์เพ้อเคียงเพียงลำพัง ร้าวประดังพร่าผลาญแหลกรานใจ... ในเพรงกาลผันเปลี่ยนยังเวียนลอบ รักยังมอบคงมั่นมิหวั่นไหว ปรารถนาคือเธอเสมอไป ถึงอย่างไรอยากเคียงแต่เพียงพี่... แต่เพราะรักหักราญเกินสานต่อ พร่ำวอนขอพรฟ้าเมตตาที ให้ลบเลือนรอยรักรอยภักดี นับแต่นี้...ลืมเลือนอย่าเตือนจำ...
2142
8
0
หน้าส่วนตัว
