เพชรพรรณราย
คืนเดียวดายกายเปลี่ยวเปล่าแสนเเหงาหงอย
กับคนคอยน้อยใจหมองร้องเรียกหา
ทนรอรักที่พลัดพรากจากชีวา
ร่ำน้ำตาสัญญาไว้ก่อนไกลกัน
คืนเหน็บหนาวคราวนั้นวันที่จาก
รักนี้ยากหากหัวใจนั้นไหวหวั่น
ความเปลี่ยนแปลงแห่งเวลาพาชีวัน
รักคงมั่นอาจเปลี่ยนไปใจสองเรา
ยามสับสนจนใจให้จำไว้
เชื่อหัวใจในศรัธทาอย่าหมองเศร้า
ความรักมั่นผันแปรได้หากใจเบา
ความหงอยเหงาเราอ่อนล้าอย่าท้อใจ
หากคิดถึงเพียงมองฟ้าดาราจันทร์
มองหาฉันจากจันทร์ดาวคราวอ่อนไหว
หากท้อถอยพลอยอ่อนล้าลงคราใด
ฉันอยู่ใกล้เธอเสมอเหม่อมองดาว
แม้เป็นคืนยืนเดี่ยวดายกายเปลี่ยวเปล่า
ใจสองเราไม่เหงาหงอยคอยปวดร้าว
ถึงจะจากพรากไกลนักรักยืนยาว
2242
2
0
หน้าส่วนตัว
