มารแมงมุม
คืนนี้แรมเสี้ยวจันทร์ทาบอาบท้องฟ้า
แสงดาราก็เลือนเหมือนเหงาหงอย
โอ้อกเอ๋ยอกเราคนเฝ้าคอย
จะเศร้าสร้อยครวญหาอีกช้านาน
เหมือนจันทร์แจ่มรอตะวันเจ้าขวัญฟ้า
กระจ่างจ้านวลใยใสอ่อนหวาน
ต่างเวลาคล้อยเคลื่อนเลื่อนดวงมาลย์
จะผันผ่านพบไหมที่ใดกัน
ณ ยามเช้าดวงตะวันก็ผันส่อง
อณูท้องฟ้างามอร่ามฉัน
แสงเงินทองสาดระยับนับทิวาวัน
ก่อนจะผันตัวเร้นเน้นห่างไกล
ณ ราตรีจันทร์แจ่มแอร่มสวย
ก็รื่นรวยงามระยับกับฟ้าใส
ทอดตามองหาตะวันเจ้าขวัญใจ
ไปทางไหนนานแล้วหนอทรมาน
เหมือนรักเร้นหลบตัว..มัวซุกซ่อน
เหมือนคำอ้อนไร้ตอบรับกลับเมินผ่าน
เหมือนติดกับห่วงขวัญพันธนาการ
เหมือนแหลกลาญลงแล้วแก้วกระจาย