นกตะวัน
ยามดึกดื่นคลื่นซัดสะบัดไหว
สายลมไกวแกว่งเรื่อยพัดเฉื่อยหา
แว่วเสียงคลื่นฝืนลมดังข่มมา
ยินผวาเพียงเธอพร่ำเพ้อคอย
ฉันหวนคิดจิตใจให้อาดูร
ดั่งสิ้นสูญทุกสิ่งนิ่งมิถอย
ใยเธอพรากจากกันเลิกหมั่นคอย
เหมือนอยากปล่อยฉันไปไม่หวนคืน
เสียงลมพัดสัมผัสไกวไหวกิ่งไม้
ดังอยู่ใกล้เกือบชิดแต่จิตฝืน
คล้ายเสียงเธอเผลอเรียกเพรียกฉันคืน
แต่กลับยืนหยุดนิ่งไม่วิ่งมา
เรานัดกันวันนี้มีลมพัด
ดึกสงัดสงบคลื่นซัดครืนหา
หนึ่งนาทีที่ฉันนั้นช้ามา
ใยเธอหาเรื่องกันทิ้งฉันไป
แด่ คุณ Plaing_piu
เจ้าของบทกวี คิดถึงสายลมดึก
30 สิงหาคม 2547
700
2
0
หน้าส่วนตัว
