ครูพิม
เป็นชาวนา ทำนา ประสายาก
ทนลำบาก ทำนาไร่ ได้ข้าวขาย
พอเลี้ยงตน มีความสุข แสนสบาย
ลูกหญิงชาย ได้เงินเรียน พากเพียรกัน
เป็นชาวสวน ทำสวน ล้วนยากแค้น
หมดเงินแสน ราคาขาย ใยแปรผัน
มังคุดงาม ราคาด้อย คอยใครกัน
มาแบ่งปัน ช่วยเหลือ เพื่อกู้ทุน
เป็นชาวประมง หาปลา ชลากว้าง
ใจเวิ้งว้าง อดสู รอผู้หนุน
รอสาวสวย รวยน้ำใจ ได้เจือจุน
มอบไออุ่น ยามเข้าฝั่ง ให้ฝังกาย
เป็นเกษตรกร อ่อนใจ ใครช่วยเหลือ
ลงหยาดเหงื่อ ลงแรงใจ ด้วยใจหมาย
หวังเก็บผล กำไร ได้มากมาย
แต่สุดท้าย ความหวังล่ม ลงจมดิน
ราคาขาย ด้อยค่า หาใครช่วย
รัฐอำนวย มาดูแล พอแก้ไข
รัฐอย่า
8485
8
0
หน้าส่วนตัว
