Dr.FreaK
บนหนทางย่างเยื้องอย่างเหนื่อยล้า
ชีวิตบ้าที่สุดไร้จุดหมาย
ย่ำเดินมุ่งพุ่งไปใยเดียวดาย
ท้ายกลับกลายย่ำอยู่ที่กูยืน
ตัวเดินไปใจยังหยุด ณ จุดเริ่ม
ไม่มีเติมเพิ่มบ้างแม้ทนฝืน
ปากหัวเราะหน้าขำใจกล้ำกลืน
ทุกวันคืนผ่านพ้นยังหม่นใจ
คล้ายเคลื่อนไหวเท่าใดใจไม่เคลื่อน
กลับดูเหมือนยังติดอยู่ไม่ไปไหน
เหมือนเวลาไหลเวียนเปลี่ยนผันไป
แต่หัวใจขืนกระแสไม่แปรตาม
ใช่ใจกูมั่นคงดั่งภูผา
หรือธาราพงไพรให้ใครขาม
ใจกูแค่น้ำหยดใกล้หมดชาม
เกาะติดตามดอกใบไร้ใครแล
อาทิตย์ส่องสาดแสงลงแหล่งไม้
เผาหยดใจระเหยหมดทั้งหยดแน่
สายลมพัดใบสะบัดเพียงชั่วแปร
หยดใจแถไถหล่นลงบนดิน
ฝนปรอยป
1415
2
0
หน้าส่วนตัว
