ละไมฝน
เมฆขาวพราวฟ่องท้องฟ้า
แดดล้าโรยแสงแรงร้อน
อ้าวอบรบเร้าลมจร
รำร่อนเมฆต้องลมพาน
เรื่อยไหลกล่นเกลื่อนเลื่อนลิ่ว
ผ่านทิวเทือกภูผาม่าน
เปลี่ยนรูปแปรร่างรางลาน
จวบจนสิ้นกาลฤดูวสันต์
เมฆชุ่มอุ้มน้ำฉ่ำฝน
ดำหม่นมองหลากฉากชั้น
ชรอุ่มคลุมเคลื่อนเลือนพลัน
ลมรันเมฆวายกระจายจาง
ก่อเค้าทะมึนขึ้นใหม่
ไกลใกล้ไหลเลื่อนเคลื่อนคว้าง
กลมกลืนครืนครึ้มคัตนางค์
รางชางชุ่มฉ่ำล้ำลึก
วาบประกายแสงฟ้าพาดผ่าน
กรีดเสียงกังวานก้องกึก
เพรียกเสียงเมฆารำลึก
ระทึกเร้าใจในอารมณ์
เมฆชะอุ่มอุ้มน้ำฉ่ำฝน
โปรยปรนปลุกโลกรื่นร่ม
ดินหอมกรุ่นหยาดฝนพรม
รื่นรมย์