บินเดี่ยวหมื่นลี้
๏ ตะวันคล้อยลอยดวงใกล้ล่วงแล้ว
ลมโชยแผ่วขานขับรับค่ำหวน
โอ้อกเอ๋ยโศกศัลย์ร้าวรัญจวน
ยังคร่ำครวญมิหายกับสายวัน
ตราบเพ็ญเดือนเคลื่อนดวงสู่ห้วงหาว
ดาษดาดาวล้นหลากฟากสวรรค์
บรรจงแต่งแต้มแสงแข่งแรงจันทร์
ดุจภาพฝันรายล้อมห้อมราตรี
สะท้อนใจเปลี่ยวเหงาท่ามเงาโสม
โศกเศร้าโลมใจกายมิหน่ายหนี
รักเอยรักจากปากเพียงซากวจี
พลั้งพาทีเพียงเหงาเข้าผูกปม
ในคำนึงผูกพันของวันก่อน
เพียงละครปรุงแต่งแกล้งอุ้มสม
คราเสน่หาหายท่ามสายลม
เพียงตรอมตรมตราสังข์กักขังใจ
พบเพียงเพื่อผูกพันท่ามวันเหงา
สร้างรูปเงาภาพงามเกินห้ามไหว
จึ่งหลั่งหลอมยอมขวัญมอบฝันไป
มิเหลือใจเผื่อเศร้าเข้าตีตรวน
เถิดหัวใจจำ
1493
5
0
หน้าส่วนตัว
