พิมพ์พักตร์จันทรา
วาเลนไทน์คือวันนัดเสียตัว
ใจระรัวอยากเสียตัวกันนักหนา
ถ้ารักพี่เร็วรี่เจ้าสิมา
รีบมาหาพี่นี้ที่โรงแรม
เปิดห้องนัดบรรเลงเพลงความรัก
ไม่นานนักได้ลูกเป็นของแถม
สมน้ำหน้าไม่สงวนที่สองแคม
หนุ่มเจ้าแย้มลูกเจ้านี้พี่ไม่เอา
สาวว่า พี่นี้ซิพ่อของลูก
จำพันผูกต้องรับเป็นหลักเสา
ชายว่าเรื่องอะไรกูต้องแบ่งเบา
ใครกันเล่าเสนอตนถึงที่นอน
ถ่างแขนถ่างขาอ้าให้สนอง
ถอดผ้ากองแย้มสรวลชวนให้สอน
เพลงรักทุกกระบวนเจ้าเว้าวอน
ถึงเมื่อตอนมีเด็กมึงรับเอย
ได้ยินคำสาวเจ้าน้ำตาร่วง
ไอ้คนลวงเลวโลกเอาตีนเสย
ชายก็ด่าออกไปเดี๋ยวนี้เลย
ก่อนตีนเกยเสยกลางหน้าผากพลัน
สาวแสนช้ำกล้ำกลืนทนบากหน้า
พ่อแม่อ้
2630
2
0
หน้าส่วนตัว
