แสงเหนือ
ณ เบื้องหน้าสายตาคือฟ้ากว้าง
มีเส้นทางร้างไร้คนใฝ่ฝัน
เป็นทางรกลำบากยากฝ่าฟัน
เกลื่อนพฤกษ์พันธุ์หนามเหนี่ยวคอยเกี่ยวกาย
เป็นทางเชี่ยวเกลียวน้ำกระหน่ำกราด
ลมฝนสาดฟาดซ้ำกระหน่ำสาย
เป็นทางเวิ้งวาบว้างหว่างผืนทราย
ต้องเดียวดายทุกสิ่งทิ้งเดิมพัน
ทางสายนี้แน่นักประจักษ์รู้
เป็นทางสู่จุดหมายที่ใฝ่ฝัน
เป็นทางของนักสู้ผู้ประจัญ
ใช่ทางของนักฝันจะเกรียงไกร
ทุกย่างก้าวของนักสู้ผู้รู้ก้าว
มีค่าราวมณีทรัพย์นับไฉน
แม้หากใครใฝ่ฝันจะก้าวไป
ตื่นเร็วไวกล้าแกร่งแข่งเวลา
เมื่อไม่เริ่มเมื่อไหร่จะได้ก้าว
กี่เดือนดาวแล้วดับลับเวหา
กี่ตะวันลับเลือนเตือนเวลา
ให้นำพาเพียรเพ่งเร่งคำนึง
เ