กอกก
...น้ำตานางอิจฉา...
มิมีใคร ให้อ้อน นอนหนาวจิต
วิปริต ปริตก อกหม่นหมอง
สั่นหนาวใจ ในคืน ฟ้าครืนครอง
เสียงฟ้าร้อง แลบผ่า ไม่กล้าดู
สะท้านกาย หนาวตรม จึงห่มผ้า
แล้วก้มหน้า ซบหมอน นอนอุดหู
น้ำตาซึม ก็ไหลหลั่ง มาพรั่งพรู
เขาไม่รู้ ไม่เห็น เช่นทุกครา
ที่คิดนั้น ฉันคือหญิง ที่หยิ่งหยัน
แกล้งก๋ากั่น เก่งแก่น เช่นแผ่นผา
พอลับหลัง ฝังท่วม อ่วมน้ำตา
ปวดอุรา ล้าทรุด สุดทนทาน
แอบรักเขา เนานาน แสนรานร้าว
เป็นแค่สาว ทรนง คงไม่หวาน
เสน่หา เพื่อนฉัน นั้นมินาน
ฝืนใจซาน ร่าเริง เชิงว่าดี
คนสามคน ระหว่าง ทางสองแพ่ง
ฉันสิ้นแรง อิจฉา จึงล
หน้าส่วนตัว
1970
29
0
