เพรง.พเยีย
๏ สัมผัสแรกบอกเราในเช้าหนึ่ง
คงมาถึงแล้วสินะ..ฤดูหนาว
ลมลู่พัดใบไม้จนไหวราว-
บอกกล่าว..จะผลัดร่วงลงสู่ดิน
๏ ท้องฟ้าหม่นครึ้มสีทึมเทา
ซึมเซาจากวันก่อนก็หายสิ้น
เหลือบมองบนโต๊ะ..ปฏิทิน
เป็นภาพศิลป์จิตรกรรมสีน้ำมัน
๏ เป็นเส้นสายลายไทยที่ใจชอบ
ได้รับมอบจากน้องเป็นของขวัญ
มีรอยขีดฆ่าไปแต่ละวัน
มีวงกลม, ดอกจัน, ฉันทำไว้
๏ เครื่องหมาย ดอกจัน..วันพิเศษ
ที่บอกเหตุว่าสำคัญกว่าวันไหน
เป็นวันที่งดงามก่อความนัย
ฝากหัวใจ..ให้ผนึกบันทึกรอย
๏ คือวันที่หัวใจได้แย้มบาน
ได้เอิบซ่านท่ามเงาความเหงาหงอย
ชื่นเสมือนหยาดน้ำอันฉ่ำปรอย
เมื่อยินถ้อยส่งถึงจากหนึ่งใคร
1361
5
0
หน้าส่วนตัว
