KIRATI
เกล็ดขาวๆที่โปรยปราย...จากฟ้า... เกล็ดแล้วเกล็ดเล่า...
ปกคลุมพื้นเขียวๆของใบหญ้า...ไม่เว้นแม้แต่...ก้านกิ่งใบของต้นไม้...
ในสายตาของฉัน...ตอนนี้....แทบจะไม่เหลือสีอื่นใดเลย นอกจากสีขาว....
มันดูแปลกตา ดูแล้วชวนให้ใจสงบ....จากสีขาวนั้น....
แต่กายของฉัน....มันกลับสั่นสะท้าน...มันช่างหนาวเหน็บ...
เย็น...และชาจนมือไม้แข็งไปหมด....
ใจ....ยังอยากจะนั่งชมนอนชมสีขาวนั่น....ให้นานตราบนาน
แต่กายมันก็ยิ่งจะสั่น....เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ....
เฮ้อ....คิดแล้วแค้นใจนัก....
ทำไมหนอ....เมื่อใจฉันมันได้พบกับสิ่งที่พึ่งพอใจแล้ว.....
กายมันกลับไม่เป็นดั่งใจเอาเสียเลย....
ในสายลมที่แสนจะเหน็บหนาว
2373
0
0
หน้าส่วนตัว
