..๏ มีม่านเมฆเฉกฉากอันหลากร่าง มากั้นหว่างฟากฟ้านภาสวรรค์ แต่งด้วยมวลดาราโสภาพรรณ อีกดวงจันทร์แจ่มกระจ่างพร่างแพรวพราว ให้เชยชมภิรมย์รื่นทุกคืนค่ำ ร่ายลำนำกวีไปในคืนหนาว ผูกพยางค์ชมเดือนเป็นเพื่อนดาว ที่แวววาวเวิ้งว้างหว่างเมฆา ยังเฉิดฉันท์พรรณรายแสงฉายฉาน ต่างตระการแจ้งประจักษ์งามนักหนา เพริศพิไลนวลละอองผ่องโสภา ยังตรึงตราสุขใจมิใช่น้อย ด้วยคำนึงถึงบางใครในภวังค์ อดีตยังตามสะกิดให้คิดบ่อย คราวสานสายสัมพันธ์วันรอคอย ยังเลื่อนลอยเกินกว่าไขว่คว้ามัน ๚ะ๛
1861
11
0
หน้าส่วนตัว
