อาภาภัส
ทำไมไม่รับสาย...
ผมไม่สบาย..คอมันเจ็บ
แล้วแถมมีเห็บตามตัว
ทั้งแก้มหัวก็ตกเต็ม
ที่จีนหนาวงั่กงั่ก
พิษไข้รักยิ่งกว่าเข็ม
เพราะคิดถึงคุณเค็ม
เลยยืนเล็มลูกเห็บพลาง
ทำไมไม่โทรกลับ......
โธ่จะรับก็เห็นสาง
คุณสั่งว่ากลางทาง
ประหยัดสตางค์ไว้จะรวย
อย่าคิดมากคนดี
ในชาตินี้ใครจะสวย
หน้ายังกับกระบวย
ต่อให้หมวยก็ไม่มอง
ทำไมไม่ฝันถึง....
ผมนั่งซึ้งเพียงเราสอง
เห็นไม้เท้ากะพลอง
เสียงตีกลอง ใจโอดครวญ
หมื่นแสนใดในหล้า
ใจผมกล้าชื่นใจหวน
คุณคนเดียวเนื้อนวล
มิเรรวนตราบฟ้ายัง
...........นะ คนดี ....
สนุกๆ วันเสาร์ 2 เมษายน 2548 อาภาภัส