ครูพิม
โบกมือลาจำใจไกลจากบ้าน
เพื่อทำงานเก็บเงินเดินสู่ฝัน
ได้เงินทองจะกลับมารับกัน
เข้าพิธีสู่ขวัญวันวิวาห์
รถโดยสารลับตาผวาไห้
น้องอาลัยคอยเก้อชะเง้อหา
พี่ลาไกลไปลับไม่กลับมา
ลืมสัญญาริมฝั่งนั่งรอคอย
ปฏิทินฉีกไปหลายปีแล้ว
ไร้วี่แววคนรอพ้อละห้อย
สู่แสงสีลืมใครในดงดอย
เหลือเพียงรอยสัญญาเก่า...แสนเศร้าใจ
ภาพใบเก่ารองน้ำตาครารินรด
ใจคนคดคดโค้งเหมือนโขงไหล
โอ้น้ำโขงคุ้งโค้งที่ว่าไกล
ก็ยังไม่โค้งคดเหมือนหยดคำ
ริมฝั่งโขงรินน้ำตาจำลาแล้ว
คงสิ้นแววรักเราเขาแค่ขำ
จะไม่รอคนไกลที่ใจดำ
เพียงจดจำ....เช็ดน้ำตา....ขอลาที...
2082
27
0
หน้าส่วนตัว
