ครั้นแผ่นฟ้าครึ้มคลุ้มด้วยกลุ่มฝน บอกความหม่นของฟ้าเวลาหมอง แล้วรินหลั่งน้ำตาฟ้าเนืองนอง เป็นฝนฟ่องโอบอุ้มชุ่มแดนดิน หยาดน้ำตาฟ้าถั่งหลั่งโลมพื้น โชยความชื่นเนืองนองทุกท้องถิ่น ชาวไร่นาอาศัยได้ทำกิน ทั้งแผ่นดินเบิกบานสราญรมย์ น้ำตาคนคราหยดรดใบหน้า เป็นสัญญานิยามความขื่นขม ระบายความหม่นเศร้าร้าวระบม ล้างเงื่อนปมภายในหัวใจราน.