ส่งความรักโบยโบกกับสายลม บินถาโถมโลมจิตพิสมัย สายใยรักถักทอห้วงหทัย หวังเพียงใจในเธอเปิดรับมัน ปราศจากเธอไปแล้วในชีวิต เหมือนฟ้าปิดไร้แสงดาวราวผกผัน ความว่างเปล่าเหงาโดดเดียวใจตีบตัน เมื่อผลักดันกันพลัดพรากแยกจากไป ในทุกวันฉันนั่งลงและร้องไห้ ยังจำได้คราครั้งก่อนปัดผลักไส ต้องเจ็บปวดกลุ้มรุมเร้าแผดเผาใจ ทุกข์ยิ่งใหญ่ใครทำซ้ำย้ำตัวตน รักติดปีกแห่งสายลมตรงไปหา โปรดเมตตาเปิดรับอีกสักหน จะถนอมปีกแห่งรักอย่างแยบยล เพื่อสุขล้นคนที่รักได้พักใจ
942
7
0
หน้าส่วนตัว
