แสงแรก ประดับดิน
ตอบบทกวีของเธอ
เช้าวันใหม่ใจยามเช้าเจ้าสงบ
หนึ่งใจพบเคียงข้างนางนกเหิน
พิสูจน์โลกช้าช้าเริงร่าเพลิน
จะเผชิญบ่วงแร้วใดไม่พรั่นเลย
อย่างน้อยแววตาคู่หนึ่งซึ้งอักษร
สัมผัสเอื้ออาทรเสพเสวย
หนาวหน้าคอมฯยอมหนาวพร่างช่างคุ้นเคย
เอื้ออาทรทุกคำเอ่ยเฉลยใจ
เหมือนตัวจริงของหัวใจอยู่ในเนต
ห้วงฝันสุดขอบเขตช่างหมาดใหม่
เห็นสีส้มสายแสงสาดวาดสายใย
ดูดาวตกภายในใจราตรี
เหมือนเด็กน้อยดูดาวพรายกระจายกระจ่าง
รู้เห็นความสว่างดวงนั้นดวงนี้
โปรยเส้นเหลืองวูบหนึ่งตรึงฤดี
แสนวลีมิอาจทาบหนึ่งภาพงาม
งามข้างในใช่หรือไม่ให้รื่นรมย์
แสงสีเหลืองสีส้มผสมอร่าม
ฝนดาวตกวูบวับดับตัวตาม
กันและกันเหมือนม