วันเวิ้งว้าง... ว้าเหว่วกวนเวียน พี่พร่ำเพียร... เพ้อพกพาลเพรียกพา ห้ำหั่นให้ .... หวงห่วงหันเหหา เหม่อไม่มา... มัวมืดมนหม่นหมองมาลย์ ฉันกินเหล้า เจ้าคงบอกว่าคนเลว คนใต้เหวมันก็เลวมีดีไหม ยังกินเหล้าเคล้าน้ำตา....พาเมาใจ บาดคอไปใยไม่....เท่าเจ้าหักทรวง อย่าข้องจิตคิดว่าผิด...อะไทั้งนั้น จงรีบหันปันหน้าหนีวันนี้ไป ฉันเคยคิด..เคืองโกรธโทษเธอไหม สุดแท้ใจใครไหนเล่า...บังคับเธอ ขอโลงทอง......ถ้าข้าดับชีวา ขอน้ำตาหลั่งให้ข้า...เมื่อมอดม้วย ขอไม้จันวางกลางหลุมให้สดสวย ขอไฟพวยพุ่งไสวในร่างโชน