จากความคิดถึงสู่ความคิดถึง เพียงคำหนึ่ง มิซึ้งกว่าคำไหน แค่คำว่าคิดถึงจากหนึ่งดวงใจ บอกออกไปด้วยใจรอมา เพียงคำหนึ่ง มิอาจทดแทนค่า ถึงความรักและห่วงใยยามนิทรา ความห่วงหาจากข้างในสู่สายตา เศร้าโศกายามร้างราห่างกันไกล ด้วยดวงใจ ที่คิดถึง จึงพร่ำเพ้อ เพียงละเมอลอยลมเล่น ก็ร่ำไห้ ร้องเรียกหา ความรัก ที่ห่างไกล ดั่งแก้วใสให้ร้าวรวดปวดระคน ให้เหน็บหนาว ยามต้องลมผิน รวยระรินสิ้นแรง ท้อเหลือทน เพียงคิดถึงน้ำตาไหลในบัดดล นี่หรือคนที่คิดถึงหนึ่งคนไกล