แม่มดใจร้าย
จะฝนตกแดดออกบอกไม่ได้
คงปั่นไปตามฝันในวันหวาน
ระยะทางแม้นไกลและยาวนาน
แต่หว่างทางมากมีสิ่งยลยิน
หนึ่งน้ำใจมากล้นคนร่วมโลก
แม้นทุกข์โศกมากมีก็สุดสิ้น
หว่างทางปั่นรอยยิ้มชื่นชีวิน
มิตรทั้งสิ้นร่วมถิ่นแผ่นดินทอง
ธรรมชาติรอคนปั่นรถผ่าน
จะเบิกบาน ฤๅ แดดแผดเผาหมอง
ห้ากิโลแรกเริ่มประเดิมลอง
มาเถิดผองมวลมิตรสนิทเรา
หยุดปั่นรถปลูกป่าคราโลกร้อน
ชายเลนต้องเล่นโคลนมิอับเฉา
เรียนรู้เรื่องธรรมชาติที่บรรเทา
ช่วยเหลือเราจากภัยอันตราย
ระยะทางปั่นต่อคงพอไหว
อีกยี่สิบปั่นไปอย่าร้องหวาย
ธรรมชาติรอยลอีกมากมาย
ปั่น..ปั่นไปสู่ทะเลเฮเถอะเรา
เอาเถอะหนาหลับก่อนขอผ่อนพัก
พรุ่งนี้จักมีแ
1813
2
0
หน้าส่วนตัว
