***************************** รุ่งสางเบิกฟ้าครารุ่งสาง ลมหนาวเบิกทางคว้างเหงา เย็นยะเยือกเหน็บลึกทรวงเรา คุกกรุ่นลางเงาควันหมอกคลุ้ง ผ่านไปคืนหวนมาทวนซ้ำ ระส่ายส่ำสะทกท้านในหนาว ควันหมอกฝ่าน้ำค้างพร่างพราว ใต้แสงแห่งดวงดาวอยู่ไกลโพ้น อีกหนึ่งในห้วงใจใช่เหน็บหนาว แต่ข้างในร้อนผ่าวหวั่นไหว ในความคำนึงถึงคนไกล ทุกหับห้องใจฝากให้แทนไออุ่น เป็นไปตามฤดูกาลผันเปลี่ยน ยอกย้อนวนเวียนเปลี่ยนหมุน บ้างร้อนบ้างหนาวเปลี่ยนสมดุล หมกมุ่นอยู่ในโลกที่ ผันแปร ********************************