แสงริมทางเท้า
ก้องกู่โห่....ร้องเห่....ร้องเฮใหญ่
ส่งเสียงสารก้องไปให้ไพศาล
ถึงความทรราชย์อันเปรียบมาร
ที่บันดาลทุกข์เข็ญให้เป็นไป
หนึ่งทรราชย์เกิดขึ้นโลกวิบัติ
แก่งแย่งกัดกินกลบตะขบใส่
ร่วมฟัดเหวี้ยงเขวี้ยงทุบตะคลุบไป
ผลประโยชน์ใดๆในธรณี
ถึงอำนาจบาทใหญ่ในใต้หล้า
เปรียบแสงจ้าส่องกล้าเพชรมณี
อันขุนศึกชาวบ้านต่างเร็วรี่
หวังเพียงที่เพชรอำนาจให้กับตัว
ผลแห่งทางชี้อำนาจพาไปสู่
หาทางสู้ซึ่งเสียไปไม่มีกลัว
ลั่นกลองรบกระทบพื้นรัวๆ
วิ่งพันพัวเข้าใส่โหมโรมรัน
นี่แหละหนา..ที่มาแห่งความทุกข์
ฤทธิ์ท้ายสุดของอำนาจที่ฟาดฟัน
ไร้ซึ่งสิ่งความปราณีกันและกัน
ย่อมจะไม่มีวันจะหมดไป
หน้าส่วนตัว
993
0
0
