ความเอ๋ย...ความรัก
ใครจะรู้ว่ามาในยามไหน?
ใครจะรู้ว่ามาหาเมื่อใด?
พอรู้ได้ก็สายแล้ว...รักเข้าตา
ให้มองเห็นสิ่งใดไม่ใคร่ชัด
แลถนัดแต่สิ่งดีที่มองหา
ว่าใช่แล้ว! รักที่อุตส่าห์ตามหามา
รักบังตาบังใจเข้าแล้วซี
บัดเดี๋ยวเดียวก็เห็นให้ข้องจิต
ว่าที่คิดฝันนั้นใช่หรือนี่?
หรือว่าความรักที่เข้าตา...นั้นหลบหนี
รักคงมีวันจางห่างหายไป...