กายทิพย์
อะไรที่ทำให้รัก...ต้องสูญเปล่า....
หรือเป็นเพราะเรา...ไปกันไม่ได้...
คุณบอกฉัน.....เราต่างกันมากเกินไป...
....ทั้งๆที่หัวใจ...ไม่ต่างกัน...
แต่ด้วยการงานและหน้าที่....
จึงไม่มี..ช่วงเวลาตามหาฝัน...
แต่ในใจ...ทั้งรัก..ทั้งผูกพันธ์....
ห่วงใยคุณ..ทุกคืนวัน..ไม่ห่างไกล...
จะถือโทษ..อย่างไร..ก็ไม่ว่า...
แต่ได้โปรด..กลับคืนมา...จะได้ไหม...
น้ำตาเอ่อ..ท่วมท้น..ล้นหัวใจ...
มองคุณเดินจากไป...หัวใจชา.....
ฟ้าวันนี้ไม่มีดาว..ช่างมืดมิด...
เหมือนชีวิต..ผ่านไป..อย่างไร้ค่า...
มีเพียงเรา...ความว่างเปล่า...และ..น้ำตา...
กับเวลา..ที่จากไป..ไม่กลับคืน....