เพียงแพรว
กำกวมสวมบทเด่น ด้วยฤทธิ์เร้นล่อหลอกหญิง
ด้วยรักฤาชังชิง จึงปลดทิ้งให้เดียวดาย
ขุนแผนแสนสะท้าน พญามารยังแพ้พ่าย
หลอกชมสู่สมกาย แล้วบินว่ายไปไกลกัน
อนิจจาข้าโดนหลอก สุดช้ำชอกหลุดจากฝัน
แลกกายเป็นกำนัล พญามารยิ่งได้ใจ
สุดใดจะเปรียบเปรย เล่ห์รักเอยอสงไขย
กลเจ้าแนบเนียนไป ข้าด้อยไร้จึงหลงกล
หรือมีสิ่งวิเศษ แลฤทธิ์เดชที่ฝึกฝน
เสกใส่แล้วร่ายมนต์ หลุดไม่พ้นยามจ้องตา
หลีกรักหักความคิด ไม่ยึดติดไม่ห่วงหา
ปล่อยไปให้เพลา เจ้าพัดพาความช้ำไกล
แต่ยากจักทำจบ จักฝังกลบทำไฉน
ภาพเก่าวนเวียนไป มีหรือใจลืมได้ลง
ขอเถิด