นั่งอยู่กับความเหงา
อยู่กับภูเขาและท้องฟ้า
อยู่กับท้องทะเลสายธารา
อยู่กับต้นหญ้าและสายลม
มีต้นไม้เดินอยู่เคียงข้าง
ระหว่างทางก็คุยกับก้อนหิน
เหนื่อยนักก็นั่งพักกับพื้นดิน
เจ้านกน้อยก็คอยยลยินบินผ่านมา
...มีเพียงธรรมชาติ...
ที่ไม่เคยขาดหายไปไหน
คอยอยู่เป็นเพื่อนยามเหงาหัวใจ
ยามที่คนไกลไม่รู้เมื่อไหร่จะกลับมา