แดนไกล ไลบีเรีย
แสงทองที่ส่องสว่าง
กลับชี้ทางให้เดินหลง
เส้นทางที่ทอดตรง
กลับลดเลี้ยวเบี้ยวบิดงอ
ความหวังของโลกหล้า
ก็เหมือนว่าจะเริ่มฝ่อ
กำลังที่มีพอ
กลับย่นย่อต่อโลกทราม
ไมตรีที่มีให้
ก็แพ้ไฟคำหยาบหยาม
เพลิงทุกข์เข้าคุกคาม
ทั่วทั้งโลกโศกมืดมน
ฟ้าเอยเคยสีฟ้า
เดี๋ยวนี้มากลับหมองหม่น
คนเอ๋ยเคยเป็นคน
เดี๋ยวนี้กลายเป็นสัตว์มาร
เหี้ยมห่าบ้าระห่ำ
ซ้ำตามรอยดิรัจฉาน
โหดห่ามตามสันดาน
วิปริตผิดมนุษย์
ไฟบาปยังเริงร่า
เผากายามิผ่อนหยุด
โสมมโลกโทรมทรุด
สุดเยียวยาให้กลับคืน
ไม้เอ๋ยเคยยืนต้น
กลับต้องทนลำต้นยืน
รอรับความกล้ำกลืน
ที่สะสมทั่วแดนดิน
ธารน้ำที่เคยใส
ที่เคยไหลผ่านซ
1193
4
0
หน้าส่วนตัว
