ศรรกรา
****สิ่งเคยคิด เคยหวัง ดั่งพังแล้ว
คงไม่แคล้ว เหมือนฝัน วันฟ้าใส
เฝ้าแต่รอ มองหา คนเข้าใจ
แต่ไม่รู้ ว่าเมื่อไหร่ จะได้เจอ
แม้ทุกวัน ผ่านคนดี นี้มาเยอะ
หาใช่เจอะ คนถูกใจ ได้เสมอ
มีความฝัน เดียวกัน มันไม่เจอ
เพียงแต่เพ้อ ละเมอหา ว่าคงมี
โลกกลมกลม ใบนี้ นี่แสนกว้าง
กำแพงขวาง ทางไกล ไม่หน่ายหนี
หมอกควันหนา ตาดับ ซ้ำทวี
จนวันนี้ ที่ประสบ พบเจอกัน
ไม่เคยคิด ว่าสุดท้าย เราได้พบ
ที่ว่าจบ ก็เริ่มจาง สร้างทางฝัน
สิ่งที่คอย จนเกิน นานเนิ่นวัน
แสนคุ้มค่า ที่เธอฉัน นั้นรอคอย
สองเราต่าง เดินทาง หาความฝัน
ทั้งฝ่าฟัน เพื่อวันนี้ มิมีถอย
ดั่งสวรรค์ สรรสร้