หน้าส่วนตัว
ดุ่มดุ่มเดินเรื่อยไปในไพรกว้าง
บนเส้นทางระคนด้วยดงหนาม
มีเข็มทิศกลางใจให้ติดตาม
และตีนเปล่าที่เหยียมย่ำตามก้าวเดิน.
แต่ต้นเดินเจ็บแท้ทรมานจัด
ตีนอ่อนหัดยกย่างบนผิวเผิน
แต่กระนั้นก็สู้ทนและก้าวเดิน
เหยียบเผชิญอุปสรรคนับร้อยพัน.
เมื่อเวลาผ่านไป ณ ไพรกว้าง
ตีนกระด้างกร้านเวลาที่แปรผัน
ก้าวเหยียบหนามทุลักทุเลกล้าฝ่าฟัน
เพราะเจ็บนั้นค่อยคลายและหายจาง.
สองตีนเหยียบย่ำยึดทั้งฮึดสู้
ก้าวพ้นลู่ทางป่าเห็นฟ้าสาง
มองจุดหมายใคร่ไขว่คว้าอยู่ปลายทาง
แค่ก้าวย่างไปตามทางเพื่อคว้ามา.
2057
0
0
