สายลมเดือนตุลา
ชีวิตนะกี่หน จะพจญกับความรัก
ฝั่งลึกดังศรปัก ยากจะหักจะทานทน
กี่หนล่ะรักร้าว เจ็บจะกล่าวเกินพร่ำบ่น
ยังยอมยังเฝ้าทน จะรักจนไม่เหลือใจ
ถึงคราวที่รักสุข ก็ละทุกข์โถมหทัย
เป็นน้ำทิพย์หยดใส ชะล้างได้ควาหมองมัว
รักแล้วจะเป็นไง บ่มีใครผลักพ้นตัว
จะดีหรือจะชั่ว ก็พันพัวกิเลสนั้น
รักใดไหนจะแท้ ย่อมแน่วแน่จะคงมั่น
สละแม้ชีวัน และผูกพันไม่ยอมคลาย
รักใดที่ฉวยฉาบ ก็เคลือบคราบโลกีย์ร้าย
ลุ่มหลงเทียบวางวาย ทั้งหญิงชายยังอยากลอง
รักโลภจะโกยกอบ ก็กราบหมอบให้สิ่งของ
หลงใหลใฝ่เงินทอง และจมกองสิ่งยั่วใจ
บ