ทิ้งตัวบนที่นอนที่เคยคุ้น
ซุกหน้ากับหมอนหวังให้อบอุ่นไม่อ่อนไหว
เก็บตัวทั้งวันทั้งคืนไม่อยากลุกขึ้นไปเจอใคร
หลับตาลงหวังลืมใจ...และลืมใคร...ที่ผ่านมา
อยากหลับไปไม่รับรู้ไม่เห็น
อะไรคือความจริงที่เป็น อะไรคือความฝันที่หา
อะไรคือเธอ อะไรคือฉัน อะไรกันที่ทำให้มีน้ำตา
หวังให้สูญไปพร้อมกับเวลา...หวังว่าลืมตาแล้วจะลืมมัน
ซุกตัวแน่นิ่งในที่นอนอุ่น
คิดถึงคนที่เคยคุ้น คิดถึงความอบอุ่นที่เธอให้ฉัน
แต่วันนี้อยากลืมมันไป ให้เวลาผ่านไวจนพ้นวัน
ฉันจะได้กลับมาเป็นฉัน...และลืมความผูกพันที่ผ่านไป