วิทย์ ศิริ
อ้อมกอด แห่งเวลา พาทุกสิ่ง
เปลี่ยนแปลง แห่งความจริง ยิ่งตระหนัก
หมุนเวียน แห่งวัฏฏะ พุทธจักร
ทุกข์สุข แห่งความรัก ประจักษ์ใจ
ปีกแห่งฝัน วันเวลา พาได้คิด
ทุกการกิจ ในชีวิต ลิขิตวัย
ทั้งสาระ คละบันเทิง รื่นเริงไป
สู่ธารา นภาลัย ในครรลอง
หลายชีวิต ดิ้นรน จนสุดท้าย
เหลือแต่ป้าย วิญญาณ สิ้นหมายปอง
เป็นที่สุด หยุดพัก ศักดิ์ศรีหมอง
หมดทำนอง ร้องเต้น เป็นสิ้นกาล
เมื่อชีวา ดั่งกังหัน วันที่อยู่
อดทนสู้ ลู่ทางฝัน อันยาวนาน
บ้างตรากตรำ กลับร่ำไห้ ไร้ผลงาน
กลายเหมือนหุ่น หมุนไขลาน กาลผ่านเลย
ช่วงเวลา ทุ
หน้าส่วนตัว
1902
3
0
