vaproud
ทุกครั้งที่พาตัวเองนั่งเครื่องไทม์แมชชีนย้อนเวลากลับไปเมื่อสมัยที่ยังเป็นเด็ก หากสมุดเรียนหน้าไหนมีพื้นที่เพียงพอต่อการหยิบดินสอขึ้นมานั่งวาดรูปก็ตาม ฉันจะวาดความคิดและจินตนาการที่โลดแล่นอย่างอิสระลงบนพื้นที่ว่างเปล่านั้นทันที จนบางครั้งจินตนาการของฉันแอบซุกซนจนเกินความพอดี ตะเหลิดหลุดลอยออกนอกพื้นที่จนกลายเป็นจิตรกรรมประดับผนังห้องนอน
ยิ่งในช่วงใกล้วันเปิดเทอมที่จะต้องไปซื้อหนังสือและสมุดเรียนใหม่ด้วยแล้ว กลับต้องเร่งวันเร่งคืนให้ผ่านพ้นไปโดยเร็ว เป็นเพราะด้วยความที่อยากรู้อยากเห็นว่า ในหนังสือวิชาศิลปะนั้นมีคำสั่งอะไรใหม่ๆ ให้ได้ประลองฝีมือบ