เรื่องสั้น นิยาย

...ความรักเข้าตา..พามาเจอกัน...

เพียงพลิ้ว

“พี่กานต์ ตอนนี้ถึงไหนแล้วคะ มะกรูดอยู่อนุสาวรีย์แล้วนะคะ”เสียงเจื้อยแจ้วถามมาทางโทรศัพท์ทำให้ฉันอดเป็นห่วงไม่ได้ ตายแล้วน้องฉันนัดกันไว้เที่ยงที่อนุสาวรีย์ เก้าโมงเช้ามารอแล้ว
“พี่กานต์อยู่บนรถจ้า สักสองชั่วโมงคงจะถึง หาอะไรทำก่อนนะคะ” บอกน้องไปแต่ลึกๆอดเป็นห่วงไม่ได้ น้องสาวคนงามอุตส่าห์เดินทางไกลมาจากอีสานบ้านเฮามาพบเป็นในกรณีย์เฉพาะกิจ พี่สาวยังไปช้าอีก อดตื่นเต้นไม่ได้ที่จะได้เจอน้องสาวที่คุยกันเกือบปีแล้ว น้องสาวที่น่ารักของฉัน
“ค่ะ มะกรูดรอได้ค่ะ จะให้รอตรงไหนคะ”
“รอที่ร้านดอกหญ้าค่ะ”





ฉันไปถึงอนุสาวรีย์ก่อนเที่ยงครึ่งชั่วโมง เห็นน้องสาวเดินมาหาแต่ไกล เราเพิ่งพบกันครั้งแรก 				
 1959    6    0