ผมจบแค่ ม.ปลาย ได้งานเป็นแค่เสมียนธรรมดา
ของบริษัทเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง
ห้อยโหนรถเมล์ไปทำงาน ตั้งแต่ตีห้า เงินเดือนก็พอยาไส้ไปวันๆ
ก็งานทำบ้างหลังเลิกงาน เป็นรายได้เล็กๆ น้อยๆ
" คิดฝันถึงอนาคตเหมือนกัน "
แต่เธอดีหน่อย ทำงานในบริษัทใหญ่โต เงินเดือนพอจะมีพาหนะคันเล็กๆ ขับไปทำงาน
เธอมีความมุมานะ ทะเยอทะยานที่จะก้าวหน้าในหน้าที่การงาน
มีเพื่อนในที่ทำงาน ทั้งหญิงและชาย จึงไปสมัครเรียนต่อหลังเลิกงาน
ไม่เลย เราไม่ได้ต่างกัน
ผมคิดอย่างนั้น คิดว่าหัวใจของเรา
เท่าเทียมกันเสมอ .... ถึงอย่างอื่นจะไม่เท่าเทียมกันก็เถอะ ...
เราสองคนใช้เวลายามเย็น ทำอาหารทานด้วยกันบ้าง
อยู่ด้วยกันบ้าง นั่
5
0
0
หน้าส่วนตัว
