กลอน

กลอน โคลง กาพย์ยานี

กลอนดีๆนับแสนกลอนจากนักเขียนมากมาย ผู้ถ่ายทอดเรื่องราวความสุข เศร้า เหงา รัก จากคมความคิดสู่คมอักษร

:::เมื่อเธอถูกพร่าพรหมจรรย์ :::

ก่อพงษ์ พงษพรชาญวิชช์




เคยเห็นอีกบ้างไหม 
สายน้ำใสจากเทือกผา 
รินร่วงลงสู่หล้า 
ณ เบื้องล่างเย็นสยิว 

หนาวเยือกทรวงสะท้าน 
ลำธารลึกซ่อนคลื่นพลิ้ว 
ลมภูพัดไผ่ปลิว 
สะท้อนน้ำอยู่รำไร 

หนาวเหน็บจนเจ็บปวด 
รวดร้าวกว่าคราวไหน 
กี่กาลที่ผ่านไพร 
วิญญาณใครไม่จดจำ 

งดงามดุจความรัก 
ประจักษ์ในใจลึกล้ำ 
ใครลืมความดื่มด่ำ 
ธรรมชาติอันจริงแท้ 

ใครเฉื่อยอยู่หนหลัง 
ให้เธอยังถูกรังแก 
ภูผาผืนป่าแย่ 
ลำธารนั้นยิ่งรันทด 

น้ำร่วงจากตาไหล 
ใจเจ็บช้ำเหลือกำหนด 
ใครหนอทรยศ 
คดกันหลากจนยากนับ 

ต้นน้ำลำธารนั้น 
นั่นมือใครใจด้านดับ 

พรหมจรรย์แห่งป่าถูกพร่ายับ 

ใครรับรู้บ้างไหมเพื่อนไทยเอย .				
 1037    3    0