ก่อพงษ์ พงษพรชาญวิชช์
เคยเห็นอีกบ้างไหม
สายน้ำใสจากเทือกผา
รินร่วงลงสู่หล้า
ณ เบื้องล่างเย็นสยิว
หนาวเยือกทรวงสะท้าน
ลำธารลึกซ่อนคลื่นพลิ้ว
ลมภูพัดไผ่ปลิว
สะท้อนน้ำอยู่รำไร
หนาวเหน็บจนเจ็บปวด
รวดร้าวกว่าคราวไหน
กี่กาลที่ผ่านไพร
วิญญาณใครไม่จดจำ
งดงามดุจความรัก
ประจักษ์ในใจลึกล้ำ
ใครลืมความดื่มด่ำ
ธรรมชาติอันจริงแท้
ใครเฉื่อยอยู่หนหลัง
ให้เธอยังถูกรังแก
ภูผาผืนป่าแย่
ลำธารนั้นยิ่งรันทด
น้ำร่วงจากตาไหล
ใจเจ็บช้ำเหลือกำหนด
ใครหนอทรยศ
คดกันหลากจนยากนับ
ต้นน้ำลำธารนั้น
นั่นมือใครใจด้านดับ
พรหมจรรย์แห่งป่าถูกพร่ายับ
ใครรับรู้บ้างไหมเพื่อนไทยเอย .
1037
3
0
หน้าส่วนตัว
