...ผมเป็นคนอ่อนไหวบอกให้รู้ เพียงถ้อยคำหวานหูก็ลู่ไหว ผมเป็นคนขี้เหงาโปรดเข้าใจ อย่าทำให้รักแล้วก็แจวจร ขอให้คบกันนานนานเพื่อสานรัก เพื่อพิงพักทุกข์ไข้ช่วยไถ่ถอน อย่ารีบเลื่อนเชือนแชไม่แน่นอน ให้ร้าวรอนในกมลคนเดียวกัน หลงรักสาวบ้านกลอนใจร้อนรุ่ม หัวใจหนุ่มเปล่าเปลี่ยวเสียวกระสัน เสมือนหนึ่งคชสีห์ที่ตกมัน เร้าโรมรัน ลั่นร้องแล้วร้อนรน ผมเป็นคนคิดมากอยากให้รู้ หากจู่จู่หายใปใจสับสน มิอาจอยู่สู้หน้ามหาชน ขอลาคนบ้านกลอนด้วย