วิสกี้ เลอ ฟองเบียร์
ฉันอาจโง่ที่เคยเผลอรักเธอมาก
และสนองความอยากจนอิ่มหนำ
หัวใจเธอซ่อนเร้นเป็นสีดำ
ฉันถลำหลุมรูรู้ไม่ทัน
พระเจ้าแจกความกล้ามากลบโง่
คนผอมโซท่านทรงรับกลับสวรรค์
มาอยู่ในจุดยืนแห่งคืนวัน
เปลี่ยนเป็นฉันคนเก่า ไม่เมามัว
โลกเราหมุนไม่พร้อมกัน ฉันยอมรับ
จึงขอกลับตั้งสติตรองดีชั่ว
หัวใจฉันมีไว้ใช้รักตัว
ภาพลวงตามายายั่วหยุดย่ำยี
ขออวยพรให้เธออย่าเจอทุกข์
เอาตัวรอดอิ่มสุขทุกวิถี
รสชาติฉันชาลิ้นเลี่ยนสิ้นดี
ฉันยอมรับว่าไม่มีดีสู้ใคร
ฉันอาจโง่ที่เคยเผลอรักเธอมาก
แต่ก็อยากให้รู้ว่าลืมได้
ไว้ชาติหน้ามีจริงอย่างจนใจ
จะกลับไปโง่หนักซบตักเธอ