แจ้นเอง
เขียนจดหมายบรรยายความขมขื่น
เขียนที่เก็บมายาวยืนมายื่นให้
ระบายความขื่นขมตรมทรวงใน
เขียนถึงความในใจให้เธอรู้
เขียนตัดพ้อต่อว่าสารพัด
ทั้งข้องขัดตัดรอนตอนหดหู่
ที่ร้าวรวดปวดระกำช้ำพันตรู
เคยฮึดสู้อยู่หลายหนทนอยู่นาน
บาดแผลที่เธอทำมันมีมาก
แก้ลำบากแม้กินยาหลายขนาน
พอทุเลามันก็กลับมารุกราน
ใช่จะพาลเพียงตัดพ้ออย่ารอรี
อย่าเพ่อคิดริดรอนไม่ย้อนกลับ
ในทรวงยับควรรักษาอย่าพาลหนี
แม้นเจ็บปวดก็ยังรักปักฤดี
ขอแค่นี้อย่าทำเมินเหินห่างไกล
ต่อแต่นี้จะทำใจไม่งอนแล้ว
อภัยแก้วกัลยาอย่าเฉไฉ
กับบาดแผลเธอทำให้ช้ำใจ
ตายไปแล้วกลัวชาติใหม่จะไม่ลืม
3370
12
0
หน้าส่วนตัว
