คิมหันต์ที่ผ่านพ้น กับรอย อาลัย ลมพัดฤทัยลอย ลู่คว้าง หวลมองค่ำคืนคอย เหลือที่ ใจหาย เลยผ่านทุ่งนาร้าง ช่างไร้ ชีวา ลมอุ่นมิวุ่นว้า หัวใจ อยู่กับเหงาเพียงใด หลบสู้ คิมหันต์ผ่านเหมือนไกล เกินกว่า ครอบครอง จนล่วงวสันต์รู้ ยอดชู้ ลาไกล ฝืนอำพรางซ่อนเร้น รักลา หลบอยู่กับน้ำตา ค่ำเช้า เกลื่อนกลบมิพบพา ว่าชอก ช้ำใจ หากแต่ในใจเฝ้า ขุดค้น
2407
15
0
หน้าส่วนตัว
