แสงสีทองทาบทาขอบฟ้ากว้าง
มองเลือนลางผ่านม่านน้ำตาไหล
โชคชะตาฟ้าลิขิตผิดอันใด
ดวงหทัยหมองหม่นอับจนทาง
แสงสีทองกลายเป็นสีเทาหม่น
หยดน้ำฝนเป็นกรดรดเรือนร่าง
หวานตาลสดพลันเจื่อนจนเจือจาง
ไร้หนทางก้าวย่ำน้ำตาคลอ
หน้าซบหมอนสะอื้นกลืนความทุกข์
คลำหาสุขซุกซ่อนอยู่ไหนหนอ
คนสิ้นหวังโหยหาตั้งตารอ
เฝ้าวอนขอสุขเพียงเสี้ยวเยียวยาใจ
ขอเพียงพบสุดที่รักสักครั้งหนึ่ง
ขอเพี้ยงครึ่งเสี้ยวนาทีที่สดใส
ขอเพียงหลับตาปิดสนิทใน
ขอเพีย