แก้วประเสริฐ
* เสน่หาอาลัย *
หลงในรูปริ้วรอยจนพลอยคิด
ติดชีวิตพิศวาสพาดสู่ฝัน
ล้วนสรรค์สร้างสิ่งรักประจักษ์กัน
ครั้นจากพลันฝากไว้ในอุรา
กำซาบส่านผ่านห้วงสู่บ่วงลึก
รอยจารึกทิ้งไว้จิตใจหา
สุดรำพึงตลึงคิดติดยลมา
สรรค์ชีวาฝันใฝ่ฤทัยครอง
สินีนาถผาดผุดดุจปุยนุ่น
แลละมุนกิริยามิมีสอง
สะเทิ้นสะทกตกใจยามได้มอง
ยิ่งเฝ้าปองหลงใหลในอรรถรส
ยามรวมกลุ่มสุนทรีศรีสุดา
ดั่งสุมาลีแย้มมาฟ้ากำหนด
นวลลออผ่องพรรณจันทร์จรด
งามทรงกลดรัศมีที่พร่างพราย
ช่างสลักเสลาเร้าหทัยใจหวนคิด
หวังฝากชีวิตคิดฝันนั้นสลาย
ดุจค้างคาวไร้คอนห่อนฤทัย
โอ้ดวงใจใยพลันนั้นเลื่อนลอย
หน้าส่วนตัว
1977
30
0
