แมงกุ๊ดจี่
ย้อนรอยไปในอดีตดั่งกรีดเฉือน
ยังย้ำเตือนความเจ็บเคยเหน็บหนาว
เมื่อคิดย้อนจำภาพเก็บ...เจ็บทุกคราว
จิตยิ่งร้าว...กับวันคืน...สะอื้นตรม...
กาลเวลาผันผ่านไปแม้นใจเปลี่ยน
แต่วนเวียนเก็บภาพเก่ามาเศร้าขม
ไม่เคยเลือนเรื่องเลวร้ายมิคลายปม
ชีพระทมจมทุกข์เข็ญปล่อยเป็นไป...
ผ่านสามร้อยหกสิบห้าวันลาร้าง
ถูกคนสร้างรอยบาดแผลยากแก้ไข
กลายเป็นปมขมขื่นผิด...เกาะติดใจ
คอยหวั่นไหว...อยู่เสมอยังเผลอจำ...
เหมือนอยากลืมยิ่งกลับจำย้ำความคิด
คล้ายชีวิต...หลงติดจั่นหวาดหวั่นช้ำ
ไม่เคยเลือนเรื่องเก่าเก่าเฝ้าเตือนย้ำ
รอยกระทำ...ในวันวาน...เคยผ่านมา...
1483
14
0
หน้าส่วนตัว
