ไม่อยากให้ใคร-ใครเห็นความอ่อนแอ ไม่อยากให้ใครรับรู้ถึงความพ่ายแพ้...ก็แค่นั้น เลยจำต้องฝืนกลืนน้ำตาที่กลั้นเก็บมาทั้งวัน ให้มันไหลกลับไปเอ่อท่วมความฝัน...ในหัวใจ แต่ตอนนี้ข้างในก็คงเกินจะกลั้น ความเจ็บล้าจึงรวมกัน...กลั่นออกมาเป็นน้ำใส ระบายความปวดปร่า...จากดวงตาและหัวใจ ในความมืด...ไม่มีใคร...น้ำตาก็ไหลทะลักทะลาย