ท้องฟ้ามืดมิด... อากาศปิด ใจก็ปิด...เพราะเศร้า น้ำตาเอ่อ เหม่อมอง...ภาพสองเรา อดีตเหงา ไม่ต่างเงา...ปัจจุบัน ร่องรอยน้ำตา... เหมือนบอกว่า เหมือนเตือนว่า...เพ้อฝัน หยิบเรื่องราว เจ็บเจ็บ...มาเหน็บกัน จบผูกพัน ยังงงงัน...ฉันทำอะไร เส้นทางสายนี้... ยังพอมี ยังเหลือมี...บ้างไหม เส้นทางเดิน ว่างว่าง...ไม่คว้างใจ จับจูงไป กับใคร...เพียงสักคน หากมันเหน็ดเหนื่อย... ปล่อยเรื่อย ๆ เดินเรื่อย ๆ...ไม่สน หยุดขวนขวาย ทุรนทุราย...ดิ้นรน ก็ฉันคน ตัวคนเดียว...ไม่เหลือใคร
13910
8
0
หน้าส่วนตัว
