พี่ดอกแก้ว
เหมือนโง่งมจมปลักในรักหวาน
เฝ้าคิดอ่านมอบรักถักทอฝัน
สิ่งใดดีมีค่าคุณอนันต์
มุ่งไขว่คว้าเพื่อปันแบ่งค่าคุณ
สนองตอบความชอบทุกสิ่งสรรพ์
มอบชีวันเป็นทาสเพื่ออุดหนุน
ให้เขาได้ทุกสิ่งพร้อมเจือจุน
เมื่อผ่านกาลหวานละมุนก็เริ่มคลาย
แม้นเพียงสร้างสิ่งเดิมพร้อมเสริมแต่ง
ใจเขากลับเปลี่ยนแปลงรักสลาย
ที่เคยชอบปฏิเสธให้วุ่นวาย
ที่เคยหมายเขาก็เบื่อเมื่อนานวัน
พรูถ้อยคำกระหน่ำใจให้เศร้านัก
ประกาศคำตัดรักทำลายฝัน
ออกอาการรังเกียจเดียดฉันท์พลัน
ทั้งกีดกันไกลห่างสร้างกำแพง
รักหวานเย็นเป็นอันสะบั้นรส
สาดน้ำกรดราดใจให้แสลง
เมื่อความทุกข์มาเยือนอย่างรุนแรง
ใจจึงถึงกลางแ