ครูใหญ่โรงเรียนเล็ก
เราพบกันวันที่ฟ้าสีหม่น
กาลผ่านพ้นแยกทางร้างกันก่อน
นิยายรักน้ำเน่าเราขาดตอน
เธอจากจรไปกับเขาเข้าวิวาห์
หลายปีผ่านผันไปไม่มีข่าว
ทุกเรื่องราวลบเลือนเหมือนสิ้นค่า
มีเพียงความว้าเหว่บางเวลา
ฉันเยียวยาแผลใจทุ่มให้งาน
อาจเพราะรักน้อยไปจึงไม่เศร้า
จนใครเขารับทราบความหยาบกร้าน
ไร้ร่องรอยอกหักรักร้าวราน
ฉันสอบผ่านความช้ำปิดตำรา
รู้ข่าวเธอวันนี้มีลูกสอง
สวมสร้อยทองเพชรหรูดูสง่า
คฤหาสน์โอฬารตระการตา
เป็นภรรยาที่ดีแม่ศรีเรือน
ไม่คาดคิดชีวิตรักกลับหักเห
ผัวเกเรวาดลวดลายหาใครเหมือน
บ้านเคยสุขกลับเศร้าเข้ามาเยือน
ใจสะเทือนเตียงหักรักขาดตอน
เราพบกันวันนี้ฟ้าสีเศร้า
ถ่านไฟเก่าเ