อย่าหลบตา.. ฉันจะเผลอคิดว่าเธอเก้อเขิน สบตาก็ช่วยสบอย่าหลบเมิน จะชวนเพ้อว่าเธอสะเทิ้นสะท้อนอาย แก้มแดงเพราะแดดร้อน ผิวคงอ่อนจึงเรื่อแดงด้วยแดดสาย ฉันก็เผลอว่าเธอเขินนัยน์ตาชาย จึงหวามใจอยู่มิวายด้วยแก้มนั้น ยิ้มให้ไม่ยิ้มตอบ จึงตีกรอบเอาไว้ว่าไหวหวั่น ไถ่ถามความถ้อยสักร้อยพัน กลับเอ่ยตอบเสียงสั่นมาครึ่งคำ รางรางในหมอกมัว ดอกไม้งามยามสลัวคราใกล้ค่ำ คิดไปเอง-บอกใจอยู่ซ้ำซ้ำ ใจไม่เคยเชื่อคำ ยังค้นนัย
1154
2
0
หน้าส่วนตัว
