เรไร ไห้หวน รัญจวนจิต หริ่งหรีด หวีดหวิด ระงมเสียง กบเขียด เรียงร้อย ถ้อยสำเนียง ลมเจรียง หวาดหวิว ลอยลิ่วมา นกแสก แทรกร้อง ก้องดังอยู่ หดหู่ หัวใจ ไฉนหนา เสียงครวญ หวนโหย โชยพนา ใดหนอ ก่อมา ช่างน่ากลัว เดือนเด่น เดียวดาย ก็หายดับ หลบลับ เมฆแฝง แสงสลัว ราตรี ค่ำนี้ จึงมืดมัว ลมรัว ไผ่ไหว ให้ระทม หลับตา หาหาย ใจที่สั่น หวาดหวั่น วังเวง เองขื่นขม ใจเอย ตระหนก อกระบบ ยามชม ค่ำที่ ไม่มีเธอ...