เช้าวันใหม่หลังกระจกใสของหน้าต่าง ฉันนั่งกรีดรอยความรักบาง ๆ จนเปื้อนหน้า เธอจะรู้บ้างไหม ตลอดมา ฉันนิทรา อยู่ในความอ่อนล้า นานนับวัน เจ็บปวดยามตะวันปลุกให้ตื่น น้ำตารื้น ตลอดค่ำคืนแห่งความฝัน เพียงเพราะคำคำเดียวว่าหมดความสำคัญ คำเดียว จากปากคนเคยบอก รักกัน... ไม่อยากเชื่อว่ามันเป็นเรื่องจริง