ใบไม้หล่นเมื่อสายลมพัดผ่าน ดอกไม้บานก็ไม่หวานตามคนใฝ่ ดอกไม้เหี่ยวร่วงโรยโปรยกลีบใบ ฤดูไหนจะหนาวใจเท่าเหมันต์ ลมหนาวพัดเบาเบาเคล้าความเหงา ดอกไม้เร้าสั่นไหวไหวใจเราสั่น ดอกไม้เพลินเผชิญลมอารมณ์ขัน ส่วนตัวฉันรำพันหวั่นวันแดดอ่อน ตะวันฉายทักทายสรรพสิ่ง กุหลาบสะดิ้ง ชูช่อ ขอรับแสงก่อน หมู่มวลนกผกโผบินยินเสียงซ้อน มาบินวอนเจ้าจากจรจากหนใด ผีเสื้อสวยรวยเสน่ห์มาเห่ลม มาชื่นชมอมน้ำหวานลานดอกไม้ มาเลาะเลี้ยวเกี้ยวกุหลาบภาพสวยใส เพียงพอใจเจ้าไปไกลสุดตา